Raul Lozano. Kiedy w roku 2005 obejmował stanowisko pierwszego trenera reprezentacji Polski niewiele osób wiedziało, kim tak naprawdę jest. W ciągu trzech stał się postacią kultową, budzącą zaufanie oraz szacunek, a przede wszystkim rozpoznawalną, nie tylko przez najwierniejszych kibiców.

Od tamtego momentu, po dzień dzisiejszy wraz z prowadzą przez niego drużyną, wspólnie cieszyliśmy się smakiem zwycięstwa bądź smucili porażką. To właśnie dzięki temu niepozornemu Argentyńczykowi po 30 latach Polska zdobyła medal na Mistrzostwach Świata. Staliśmy się znaną i uznaną marką w światku siatkarskim, a nasza liga to jedna z najmocniejszych na świecie.

Sumując - kim jest Raul Lozano? Dla nas przede wszystkim trenerem, ale poza boiskiem to ciepły i niezwykle czuły człowiek, którego tak jak nas denerwują najzwyklejsze codzienne sytuacje. Jest osobą nie rozumiejącą polityków i przeciwną wojnom. Te oraz inne ciekawostki o sylwetce  Raula możemy znaleźć w książce wydanej przez Gazetę Wyborczą - „Raul Lozano. Moje miejsce- autobiografia.” Została ona podzielona na bloki tematyczne, w których Lozano opisuje m.in. swoje dzieciństwo, rodzinę, a także pierwsze kroki w roli trenera. Dużo pisze o ciężkiej sytuacji jaka panowała w  Argentynie, kiedy dorastał. Zdobywa się także na odwagę, aby opowiedzieć o największych przyjaźniach, które zostały przerwane przez okrucieństwo panujące w tamtych czasach.

W książce znalazło się także miejsce na wspomnienia o Polsce. Oddzielny rozdział przypadł także MŚ w Japonii, z których Polscy siatkarze wrócili ze srebrnymi medalami. Lozano szczegółowo opisuje każdy mecz imprezy, dzięki czemu jeszcze raz możemy przenieść się w wspaniały klimat tamtego okresu. W autobiografii nie zabrakło także wzmianki o Arkadiuszu Gołasiu, który zginął w tragicznym wypadku, kiedy trenerem kadry był Argentyńczyk. „...nigdy nie czułem takich emocji jak wówczas, gdy stanęliśmy na podium i ściągnęliśmy dresy, a wszyscy mieliśmy koszulkę w numerem 16. To był nasz hołd złożony najlepszemu z nas wszystkich, Arkadiuszowi Gołasiowi, człowiekowi którego, nie zapomnimy.”- napisał w jednym z rozdziałów.

Jak powiedział o nim trener polskich piłkarzy - Leo Beenhakker-  „Mały, wielki geniusz z La Platy” w swojej autobiografii otwiera przed nami, Polakami swoje wnętrze, daje nam poznać się od tej innej strony, kiedy zrzuca biało- czerwony dres i staje się normalnym osobnikiem, jak każdy z nas. Lektura wciągająca i niezwykle interesująca - na półce kibica nie może jej zabraknąć!!! Gorąco polecam!!!

Martyna Ostrowska klasa IA